In mijn verbeelde wereld klinkt het zonnige accent van mijn geboortestreek in het Zuiden, dat ik koester en dat nazindert in mijn werken. Dit gekleurde temperament, deze stralende frasering, dit Zuiden dat schittert en mijn kleuren zo gul van zuurstof voorziet. In een eenvoudige gebarentaal, lenig en met een snelle penseelstreek lijn ik mijn personages af en onderlijn ik de sfeer van mijn werk. Op die manier verschijnen uit de schaduw of in het zonlicht « L’apéro chez Jaco » of nog « Le repas chez Ginette ». Mijn avonturen aan de Middellandse Zee onthullen zich en wie het wil, hoort het tjirpen van de krekels dat vrolijk door mijn werken spookt.

De levenskwaliteit is zeker niet meer wat ze was; allerlei beperkingen verstikken de spontaniteit en ze hypothekeren onze toekomst. Maar ik blijf geloven in een nakende opklaring. Misschien daarom wandel ik, ondanks alles, met plezier verder op weg die ik insloeg sinds ik met mijn penseel de muren van deze wereld beschilder